Site Rengi

DOLAR
9,5844
EURO
11,1392
ALTIN
556,57
BIST
1.493
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Ankara
Parçalı Bulutlu
14°C
Ankara
14°C
Parçalı Bulutlu
Salı Az Bulutlu
15°C
Çarşamba Az Bulutlu
17°C
Perşembe Parçalı Bulutlu
19°C
Cuma Parçalı Bulutlu
19°C

Ülke yönetiminde karar verme noktasındaki paradoks

Küçük yaşlardan itibaren çocuklara; anne babalarının, öğretmenlerinin, mahalle arkadaşlarının ve yakın çevresinin sorduğu sorulardan birisi: Oğlum/Kızım büyüyünce ne olacaksın? sorusudur.

Çocuklarımızın bu soruya verdikleri cevap da maalesef birkaç meslek ismi ile sınırlı kalmaktadır. Öğretmen, doktor, asker, polis. Başta veliler olmak üzere eğitim sistemimiz de çocuklarımızın ilgi ve yeteneklerini ortaya çıkarıp başarılı olabileceği bir mesleğe yönlendirme konusunda bir çalışma yapılmamaktadır.

Çocuklarımızın yaşlarının ilerlemesi ile birlikte seçeceği meslek daha net olurken ortaöğretim düzeyinde halen hangi mesleği seçeceğini ve bu seçeceği mesleğe yönelik akademik anlamda ne yapacağını bilmeyen öğrencilerimizin olduğu da herkes tarafından bilinmektedir.

Bu başta çocuklarımız olmak üzere ülkemiz adına da büyük bir insan kaynağı israfı anlamına da gelmektedir. Diğer taraftan sevmediği halde sadece girdiği üniversite sınavından dolayı yerleşen ve o mesleği yapmak zorunda kalan insanlarımız olduğunu da bilmemiz gerekiyor.

Mesleğin cazip olması, aldığı ücretin tatminkâr olması gibi sebeplerden dolayı çocuklarımız daha çok doktor ya da mühendis olmak istemektedirler. Bu bölümü tercih eden öğrencilerimizin en önemli özelliği Matematik ve Fen Bilimleri derslerinin ağırlıkta etkilediği alan olarak tanımlanan sayısalcı olmaları. Yani sayısal derslerden yaptıkları sorulara verdikleri cevaplarla bu bölümlere yerleşebilmektedirler. Üniversite sınavlarında yüzdelik dilim olarak en yukarıdaki çocuklarımız tıp ya da mühendislikleri tercih ettikleri de hepimizin malumudur. Yani sayısal grubundan giren çocuklar.

Gerek tıp gerekse mühendislik bölümlerini tamamlayan çocuklarımız bireysel görevler yapmaktadırlar. Demem odur ki; Tıp ve mühendislik meslekleri, ülkenin yönetiminde söz sahibi olabilecek bir mesleklerden değildir. Bireysel olarak görev almaktadırlar. Sadece hastasından ya da hastaneden sorumlu olmak, bir inşaat ya fabrikadaki makinalardan sorumlu ve yetkili olmak gibi.  Oysa ülkeyi yönetenler daha çok siyasal veya Hukuk bölümü mezunlarıdır.

Siyasal ve Hukuk mezunları sayısalcılara göre üniversite sınavlarında yüzdelik dilim olarak daha gerideki çocuklardır. Zekâ anlamında kast etmiyorum ama sınavlardaki başarı sıralamalarına göre daha yüksek puana sahip öğrenciler, tıp ve mühendislik gibi bölümleri tercih etmektedir.

Bu ifadelerden sonra şöyle bir çıkarım yapmak mümkün. Sınavlarda daha başarılı öğrenciler tıp ve mühendislikleri tercih ederken, daha az başarılı olan öğrenciler eşit ağırlıklı puan türüne göre daha çok Siyasal ve Hukuk bölümlerini tercih etmektedirler.

Bu ülkeyi yönetenler daha çok Siyasal ve Hukuk mezunu olan kişilerdir. Oysa akademik anlamda ve sınavlarda daha başarılı olan öğrencilerimiz ise bireysel meslekleri seçmektedirler. Bireysel meslekten kastımız doktor, mühendis olmaktır. Bu açıdan bakıldığında ülke yönetimi anlamında –çok az olmakla beraber- söz sahibi olmamaktadırlar.

Gerek devlet yönetimi gerekse kurumsal yöneticilikte olduğu gibi ülke yönetimi açısından bu durumun bir paradoks oluşturduğu düşünmekteyim. Şöyle ki:

TBMM’nin 27. Dönemi’nde görev alan milletvekillerinin 134’ü hukuk fakültesi mezunu. Yani milletvekilinin beşte birinden biraz fazlası. Bu sayıdan daha fazlasının da Siyasal, eğitim fakültesi gibi bölümlerden mezun olduğunu değerlendirdiğimizde meclisteki vekillerin sözel ağırlıklı puanla üniversiteye yerleşenler olduğunu söylemek yanlış olmaz. Yani meclisteki vekillerin öğrenim durumlarına göre baktığımızda sözel puanla öğrenci alan üniversitelerden mezun oldukları görülmektedir.

Akademik anlamda daha başarılı olan öğrencilerin bireysel meslekleri seçmelerini bu anlamda personel kaybı olarak değerlendirmek mümkündür. Başarılı çocuklarımızın ülke yönetiminde daha çok söz sahibi olmaları ise elzemdir ve bunun için ciddi stratejiler üretmek zorundayız.

Daha alt kademelerde bu çocuklara yönelik yönlendirme çalışmalarına ağırlık verilmeli bu anlamda rehberlik çalışmaları yapılmalıdır.

Sevgide kalın, sevgiyle kalın…

Yazarın Diğer Yazıları
Yorumlar

  1. Hakan Taşıyan dedi ki:

    Ülkeyi siyasalcılar ve hukukçular değil, zeka anlamında kastetmiyorum ama para kazanma hırsı açısından ileri düzeydeki canlılar, esnaf kafasıyla yönetmektedirler.

  2. Ali Atmaca dedi ki:

    Tek çocuklarını karşısına alan anne ve baba “Hangimizi daha çok seviyorsun” diye sıkıştırmaktaydılar. Çocuk onlara şöyle bir baktı ve sonra babasına dönüp “Kimi daha çok sevdiğimi söylersem bana kızmazsın değil mi babacığım” dedi. Çünkü çocuklar duygularını gizleyemezler.

    Bir masada üç kişi ve bir köpek poker oynuyorlar. Bu tabloya şaşıran bir kişi “Köpek gerçekten poker oynayabiliyor mu” diye sorar. Oyunculardan biri cevap verir.
    — Oynayabiliyor ama iyi oynayamıyor, çünkü eline iyi kağıt geldiğinde kuyruğunu sallayıp belli ediyor, demiş. Çünkü köpekler duygularını gizleyemezler.

  3. Zeynel Yetgin dedi ki:

    Geleceğimiz ile ilgili çok önemli bir durumu ele almışsınız.Inşallah ülke yönetimi bu konuyu değerlendirir ve yakın zamanda doktor mühendis mimar yazılımcı vb.idarecileri görürüz.Veya geleceğin idarecilerini sayısal puanı (sayısal + sözelde olabilir) üstte olandan seçebiliriz.Fakat bunlardan daha önemlisi öğretmenlik mesleğinin en üst puandan tercih ettirilmesidir.Çünkü toplum öğretmenler eliyle şekillendirilmektedir.Dolayısı ile toplumun en zeki ve çalışkan bireylerinin öğretmen olması, daha fazla kalkınmamıza neden olacaktır. Saygılarımla.

  4. Yasin Uğraç dedi ki:

    Hocam,ülke yönetiminde söz sahibi olacak,siyasal ve hukuk bölüm mezunlarının digerlerinden az puanla da olsa göreve gelmesi ,bir nebze de olsa anlaşılabilir…Ama bu söz sahibi olanlar,işin ehli olması da önemlidir.

  5. Ltgenci dedi ki:

    Dünyayı sayısalcılar kurar, sözelciler yönetir, derler ya başkanım

  6. Ercan Kuşcu dedi ki:

    Türkçe Matematik çözen değil meraklı araştırmacı tutkulu hevesli çocuklar yetiştirmek ve onları yetiştirmek önemli canlı dersteyim teşekkürler kaleminize sağlık

  7. Yasin dedi ki:

    Ülke yönetiminde herkes görev alabilir.. yeterki çocuklarımız iyi yetistirilsin. ..Hem teknik donanım hem sosyal yönden hem de ahlaki yönden sağlıklı bireyler ülkeyi bir yere taşırlar.

  8. Ademoğlu (#cocuklaryeteneklidogar) dedi ki:

    Branşın yöneticilik üzerinde etkisi olmaz, Türkiye eğitim sisteminin hiçbir kademesinde detaylı yoneticili eğitimi verilmez, kamu yönetimi dahil, branşlar yetenek odaklı değil çalışma odaklı, bu da yöneticiliği etkilemez, profesyonel yöneticilik analyisi olmayan ülkede geleneksel yönetim anlayışında kültür herşeyden etkilidir.

  9. Haydar Özcagsak dedi ki:

    Hangi zeka gelirse gelsin bana göre ahlaklı olsun, hırsız olmasın o makamda kendi icin degil, bizim icin oldugunu unutmasin yeter. Diger konular alt komisyonlarda düzeltiliyor.

  10. Hacı Asım KAYALI dedi ki:

    Selamlar…Her Çocuğun yeteneğinin farklı olduğunu düşünüyorum…Cocukluk doneminde oynanan oyunlarin cocuklarimizin gelecekteki rollerini olusturuyor…Aileler tarafindan Kendilerine saglanan imkanlarla bu hayatta kimi lider kimi yonetici kimi ogretici kimi zanaatkar kimide imkansizliklarla hayatin gerisinde kaliyorlar…

  11. METİN ILGAZ dedi ki:

    Herşeyimiz maddi yönde ağırlığı olan meslekler olduğu için manevi eğitim rastgelenin eline kaldığı için bugün iki taraflı da yeteri kadar başarı olmuyor. Başarılı çocukları yönlendirenler işin ehli olmayınca bugünkü müslüman ülkelerin yonetimini elinde bulunduran BAŞARILI, YETENEKLI,KABILIYETLI,MANEVİYATLIv.b kişiler yönettiği için çok da dert etmeyelim..Fatih Başkanım….