Dolar 16,0890
Euro 17,3092
Altın 965,37
BİST 2.375,00
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Ankara 23°C
Açık
Ankara
23°C
Açık
Çar 27°C
Per 26°C
Cum 28°C
Cts 29°C

Fotoğraf çektirmek/çekinmek

A+
A-
02.04.2022
567
ABONE OL
Fotoğraf çektirmek/çekinmek

Bu makaleyi sesli olarak da dinleyebilirsiniz.

Fotoğraf çektirmek mi, fotoğraf çekinmek mi tartışmasını dil bilimcilere ve Türkçe öğretmenlerimize bırakarak bugünkü yazıma başlamak istiyorum.

Fotoğraf özellikle sosyal medyada en çok kullanılan objelerden bir tanesi. Akla ve kalbe de hitap eden en güçlü görsel kültür ürünü.

Bir insan niçin fotoğraf karesinde yer almak ister? Fotoğraf karesinde yer almaktan ziyade neden herkesin görebileceği mecralarda paylaşır? Neden en özellerini herkesin görebileceği şekilde paylaşır?

Belki de reklamını yapmak içindir. Ya da yumuşatarak söyleyelim. Kendini tanıtmak için. Nasıl olsa “Reklam her şeydir”, “Reklamın iyisi kötüsü olmaz” mottolarını zihnimize yerleştirmiş isek (ki bunda hiç şüphe yok) fotoğraf çektirmek çok daha önemli hale getirecektir.

Fotoğraf çektirmekteki amaç bazen kendinizi tanıtmak bazen yaptığınız çalışma ya da ürünleri tanıtmaktır. En yakınızdan başlayarak bu tanıtımları yapmayanımız nerede ise yok. Bir anlamda çevremizle de iletişim sağlamış oluyoruz.

Çoğu zamanda mesaj vermek için kullanırız. Bak ben buradayım, bak ben mutluyum, ben hayvanları çok seviyorum, ben falanca şehirdeyim gibi…

Hiç bir slogan, hatta tek bir kelime kullanmadan sadece fotoğrafla reklam ve propaganda afişleri hazırlanabilir. Fotoğraf o kadar güçlü bir iletişim aracıdır ki, bazen tek bir kare temel bir yargıyı kökten değiştirir ya da yıllar boyunca inşa edilmiş bir itibarı yerle bir edebilir. Yani vezir ettiği gibi rezil de edebilir.

Yok, fotoğraf çektirmekteki amaç dostlar alışverişte görsün ise o zaman işin aslı değişiyor. Dostlarınız zaten sizi görüyor ve alışveriş yaptığınıza dair yorumlar da yapıyorlar. Ancak bu alışverişin bir alış mı yoksa veriş mi olduğu yönünde farklı yorumlarla karşılaşabilirsiniz.

Fotoğrafların jest ve mimiği yoktur demek pek de yanlış olmayacaktır. Fotoğrafı çektiren tarafından farklı amaçla kullanılırken fotoğrafı çeken tarafından çok farklı bir amaçla kullanılabilmektedir.

Fotoğraf çektirmenin öncesinde ya da sonrasında muhakkak kısa da olsa bir görüşme olmuştur. “Biz aslında bir şeyler konuştuk ve bu fotoğraf da konuşmanın belgesidir” anlamını taşımaktadır bu fotoğraf.

Toplum olarak fotoğraf çektirmeyi çok severiz. Ancak çektirdiğimiz fotoğraflar bir manzara, bir deniz ya da hayvanlarla ilgili fotoğraflardan ziyade ziyaret fotoğraflarıdır. Bazen çocuğumuzun karne fotoğraflarını dahi paylaşırız. Hatta üst amirlerimizden aldığımız Başarı belgelerini dahi paylaşmaktan geri kalmayız.

Yorgun, hasta veya zamanım yok desek de selfie çektirmekten, fotoğraflarımızı paylaşmaktan geri kalmıyoruz. Ailemizin en özel bilgilerine kadar fotoğraflarını çekip paylaşmaktan gaye ne olabilir ki?

Aslında bu paylaşımlar göründüğü gibi değildir. Konjoktüre göre paylaşımlar yaparız. Makam sahibini ziyaret etmek ve sonrasında fotoğraflar paylaşmak sadece bunlardan birisidir. Bu paylaşımdaki amaçlardan bir tanesi de, makam sahibini ziyaret ettiğinizi herkesin görmesini istemenizden öte gücün ve makamın arkanızda olduğunun mesajını vermek değil midir? Bak ben kimlerle görüşüyorum pozudur bu. Fotoğrafı paylaşan kendini bilmez birisi ise ben sizi gösteririm pozuna kadar gider.

Kitap fuarındaki ziyaretim sırasında makam sahibi olmasından kaynaklı yazarın, bir kitap alıp bunu imzalatmak için saatlerce sırada bekleme ve en sonunda çektirebilirseniz fotoğraf çektirmek de aynı pskolojik travma değil midir? O kişi bir makam sahibi olmasaydı acaba kaç kişi kitap alır ve imzalatırdı? Sorusunu kendime sormadan da geçemedim. Muhtemeldir ki imzalattıkları kitabı bile okumayacaklardır. Ancak makam sahibi yazarla çektirdikleri fotoğraf onlar içinçok daha önemliydi. Verdikleri pozlardan bu anlaşılıyordu zaten.

Hayvanlar Günü’nde tesadüfen yakaladığımız bir hayvanı severken çekildiğimiz fotoğrafı arşivlerden çıkararak paylaşmamız da konjoktörden faydalanmak ya da günün anısına önem verdiğinizi ispatlama çabasının bir sonucudur.

Derdini çekmediğimiz olayların, şiirlerini dahi okumadığımız şairlerin, kitaplarını dahi okumadığımız yazarların vefatından sonra (varsa) onlarla birlikte çektirdiğimiz fotoğraflar ya da arama motorlarından bulduğumuz fotoğraflarını paylaşmakla ne kadar samimi (!) olduğumuzu ispat etmeye gayret ederiz.

Demem odur ki çekilen ya da çektirilen fotoğrafların arka planları hiç de öyle bizim gördüğümüz gibi olmayabilir.

Gülücükler atarak “Peyniiir” diyerek çektirdiğimiz bazı fotoğrafların 3 saniyeden sonra eziyete dönüştüğüne hepimiz şahit olmuşuzdur. Bir süre sonra yüzünüzdeki gülücüklerin yerini sahte bir tebessüme bırakır. Kaslarınızı ve dudaklarınızın iki yanını kulağınıza doğru yanaştırmaya çalışarak mutluyum/huzurluyum pozları verseniz de netice tatmin edici değildir çoğu zaman.

Şimdi, mutlu mesut olarak çektirdiğimiz fotoğraflar dahil olmak üzere 10 yıl sonra keşke mi dedirtecek yoksa sevinçten gözyaşı mı dökeceksiniz?

Sevgiyle kalın, sevgide kalın…

 

 

 

 

REKLAM ALANI
YORUMLAR

  1. Bekir+TOKGÖZ dedi ki:

    Hiç yoruma meydan bırakmamış bir yazı.
    Kendi olamamışlığımızın suratımıza ustaca vurulması. Cuk oturmuş.

  2. Hacı Asım KAYALI dedi ki:

    İster mutlu olun, olmayın bence en az yilda bir defa sevdiklerimizle bir fotoraf karesinde yer almamiz gerekir.Yillar gectikce fotoraf karesinden eksilenleri fark ettikçe hayatin degerlerini daha iyi anlamamizi saglayacagina inaniyorum.selamlar…

  3. Feyyaz Sevinçli dedi ki:

    Fotoğraf çekinmemizin gerekçelerini yukarıda bulmakla birlikte ilave olarak şunları da söylemek yerinde olacaktır.
    Fotoğraf çekinmek her ne kadar samimiyeti sorgulanır olsa da gelip geçen ömrümüzün haritasını fotoğraflarda bulup gerek kendimizi değerlendirme de gerekse çocuklarımıza bırakılan “geçmişini tanıma” fırsatı verdiğini de düşünüyorum.
    Ayrıca ahirette intikal edenlerimizin unutulmamasında, yâd edilmesinde, vefa, kadir kıymet bilme gibi erdemlerimizin sürekliliğinde belki de en güzel yardımcı kaynaklardan birisidir.
    Kaldı ki soy ağacımizda dedemizin dedesinin samimiyeti sorgulanır da olsa bir tanecik resmine sahip olmayı hepimiz isteriz.
    Saygılar kıymetli arkadaşım.

  4. Burhan Erarslan dedi ki:

    Fotoğraflar bir tür anlatım şeklidir. Kimi sevincini kimi hüznünü kimi gücünü vs. anlatır. Ancak herseyi resimle anlatmak bazen adabsizligi bazen edepsizliği bazende cehaleti ifade eder. Günümüzde insanlar ne yaptığını
    bilmeden bir çok davranışta bulunuyorlar. Bizde ne diyelim Allah akıl, fikir versin vesselam.

  5. Galip+BİLGİLİ dedi ki:

    Çok güzel değinmiş ve harika ifade etmişsin.
    Kanayan yaramız mı
    Yoksa açan güllerimiz mi belli olmayan bir konuda
    Tam isabet kalemine ve yüreğine sağlık

Maç Sonuçları & Canlı Skor ortaklığıyla sunulmaktadır.
Eğitim Ciddi iştir